پاییز وفا دارترین فصل خداست ...حافظه ی خیس  خیابان های شهر را همیشه همراهی می کندلعنتی ،هی می بارد ،می بارد...و هر سالعاشق تر از گذشته هایش ،گونه های سرخ درختان شهر را می بوسد و لرزه می اندازد به اندام درختانو چقدر دلتنگ می شوند برگ های عاشقبرای لمس تن زمینکه گاهی افتادننتیجه عشق استخود خود ع ش قپ.ن: امسال با کرونا عحب پاییز عجیب و غریبی در راه استبی دستهایت ...بی قدم زدن در باران ...بی بوسیدن گونه هایت ... بی ...

اما تو بگو دوستی ما به چه قیمت؟
امروز به این قیمت، فردا به چه قیمت؟

ای خیره به دلتنگی محبوس در این تُنگ
این حسرت دریاست تماشا به چه قیمت؟

یک عمر جدایی به هوای نفسی وصل
گیرم که جوان گشت زلیخا، به چه قیمت؟

از مضحکه ی دشمن تا سرزنش دوست
تاوان تو را می دهم اما به چه قیمت؟

مقصود اگر از دیدن دنیا فقط این بود
دیدیم، ولی دیدن دنیا به چه قیمت؟

فاضل نظری

 من تاریخ آن شبهایی را که تا صبح از عمق وجودم گریستم

دقیق بخاطر سپرده ام...

نه بخاطر حادثه آن شب ....

بلکه برای صبح بعدش و صبح های دیگر ...

برای آدم دیگری که بعد آن شب به آن تبدیل شدم ...

بخاطر روی دیگر سکه ی شما آدم نماها ....

آه ...

 دلم تنگ شده برای دریا ...  برای خودم